W przypadku grupy, w której występują zaburzenia mowy, takie jak: afazja, afazja czuciowa, mózgowe porażenie dziecięce, a także zaburzenia rozwojowe, jak autyzm czy zespół Aspergera, polegające na całkowitym lub częściowym zaprzestaniu komunikowania się, stosowane są alternatywne i wspomagające metody komunikacji.
Istotny jest wybór metody komunikacji dobranej w taki sposób, by była ona najodpowiedniejsza dla rozpoznanego stopnia dysfunkcji. Do przykładowych metod zalicza się systemy znaków graficznych, które polegają na stosowaniu obrazowych zamienników liter, a nawet całych słów. Szczecin przedszkole w swoim programie zakłada stosowanie fonogestów, polegających na jednoczesnym mówieniu i wykonywaniu umownych gestów jedną ręką, tak by osoba chora nauczyła się kojarzyć wypowiadane słowa z ruchem ust mówiącego.
Dobrą metodą pracy z grupą dysfunkcyjną jest również wykorzystanie klocków, tabliczek słownych, a także znaków przestrzenno-dotykowych. Korzyści płynące z wyżej wymienionych metod to m.in. zrozumienie intencji rozmówcy (np. ubranie się), zapobiegnięcie wykluczeniu społecznemu oraz poprawa kontaktu z bliskimi.
